บทที่ 207 ออกเดินทางสู่อิงเจี้ยง

บทที่ 207 ออกเดินทางสู่อิงเจี้ยง

หลังจากขึ้นรถแล้ว คนขับรถก็คือช่างหวาง เมื่อเขาเห็นต้วนฉี่ตงเปิดประตูรถขึ้นมาก็ยิ้มหน้าบานและทักทายทันที "เจ้าหน้าที่ต้วน คราวนี้ต้องขอบคุณคุณจริง ๆ ผมถึงได้มีโอกาสไปเที่ยวที่ท่าเรือภาคเหนือด้วย!"

"เห็นพวกเขาเอาอาหารทะเลกลับมาจากทางท่าเรือภาคเหนืออยู่เรื่อย ให้ตายเถอะ ในที่สุดครั้งนี้ก็ถึงตาผมบ้างแล้ว!" ความตื่นเต้นของช่างหวางแสดงออกมาอย่างชัดเจน

เขาคิดในใจว่าเจ้าหน้าที่ต้วนผู้นี้รักษาสัญญาจริง ๆ คราวหน้าถ้าโรงงานเหล็กมีกิจธุระต้องไปต่างจังหวัด ครั้งก่อนรับปากไว้แล้วว่าจะให้เขาร่วมวงในทีมรถด้วย ดูสิ จัดการให้เขาเข้ามาได้รวดเร็วเสียจริง

หลังจากต้วนฉี่ตงนั่งเรียบร้อยแล้ว ก็ยิ้มและพูดกับช่างหวางว่า "คุณมาขอบคุณผมทำไม เดี๋ยวตอนขากลับยังต้องรบกวนคุณขับรถไปกับผมอีก แถมยังต้องไปเอาแพะนมอีกนะ..."

"ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว ขอแค่คุณเอ่ยปาก!" ช่างหวางรับปากอย่างผึ่งผาย