บทที่ 140 เข้าไปแล้วงั้นเหรอ

บทที่ 140 เข้าไปแล้วงั้นเหรอ?

เจี่ยไหวฮวายื้อแขนของเธอไว้ไม่ยอมให้ลงมือต่อ ผลลัพธ์กลับถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจล็อกตัวเอาไว้เสียเอง

นางสูดน้ำมูกแรง ๆ ครั้งหนึ่ง แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงขึ้นจมูกว่า "อย่าตี! อย่าตีลูกชายฉัน--"

"แกดูสิว่าเขามีสภาพเป็นยังไงแล้ว?" เจี่ยไหวฮวาชี้ไปที่ตัวจางลี่ด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว สภาพของจางลี่ในตอนนี้ทำให้นางปวดใจจนแทบจะสลบไปให้ได้

แต่นางเข้าใจดีว่า หากไม่ได้หนังสือรับรองความยินยอมจากฉู่พ่านพ่าน จางลี่ก็จะต้องถูกคุมขังไปจนถึงขั้นส่งไปใช้แรงงานปรับทัศนคติ ซึ่งเหมืองหินนั่นมีคนตายจริง ๆ นะ!

ฉู่พ่านพ่านแค่นเสียงฮึ "หึ! สมน้ำหน้า มันสมควรโดนแล้ว!"

เมื่อจางลี่ได้ยินคำพูดของฉู่พ่านพ่าน ก็จ้องมองเธอด้วยสายตาเคียดแค้น "นังสารเลว!"