กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 122 ไปถามป้าๆ เอาสิ!
"โธ่ เรื่องนี้ผมตัดสินใจเองไม่ได้หรอกครับ ต้องไปถามหัวหน้าแผนกของเราเสียก่อน" พอชายแก่ได้ยินคำพูดนี้ ก็เข้าใจทันทีว่าพวกเขาสองคนมาทำอะไร
ตอนนี้ทรัพยากรถ่านหินทั่วประเทศค่อนข้างขาดแคลน เมืองถ่านหินของพวกเขาขึ้นชื่อว่าเป็นแหล่งถ่านหินรายใหญ่ ช่วงนี้มีคนมาที่โรงงานเพื่อขอซื้อถ่านหินเยอะเหลือเกิน ผู้นำโรงงานจึงออกคำสั่งเด็ดขาดไว้นานแล้ว ว่าห้ามปล่อยให้คนพวกนี้เข้ามาเด็ดขาด
ท้ายที่สุดแล้ว เมืองถ่านหินก็เป็นเมืองอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เช่นกัน หากถ่านหินถูกโรงงานต่างถิ่นกว้านซื้อไปจนหมด แล้วโรงงานในท้องถิ่นของพวกเขาจะทำอย่างไรเล่า?
ยังไม่ต้องพูดถึงโรงงานอื่น แค่โรงงานซ่อมบำรุงแผนกหล่อโลหะแห่งเดียว ก็ต้องใช้ปริมาณถ่านหินเทียบเท่ากับผลผลิตของโรงงานแปรรูปถ่านหินทั้งโรงงานแล้ว
แถมช่วงนี้ยังมีคนแห่มาแย่งซื้อถ่านหินในเมืองถ่านหินมากจนเกินไป โรงงานเกือบทุกแห่งจึงออกคำสั่งถึงเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ห้ามไม่ให้คนเหล่านี้เข้ามาเด็ดขาด
"เข้าใจได้ๆ ครับ" หยางลี่หยิบบุหรี่ส่งให้ชายแก่เฝ้าประตูอีกมวน "รบกวนช่วยไปถามให้อย่างไรดีครับ?"