กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 109 จงสารภาพมาตามตรง!
"อีกอย่างจดหมายที่เราสองคนเคยติดต่อกันก็ยังอยู่ครบ ถึงเวลานั้นถ้าคนจากฝ่ายรักษาความปลอดภัยมา ผมหยิบเอาออกมาให้พวกเขาดูก็สิ้นเรื่องแล้วไม่ใช่หรือครับ"
อันที่จริงต้วนฉี่ตงไม่ได้คิดจะเก็บจดหมายเหล่านี้ไว้เลย เพียงแต่ตอนที่อ่านจดหมายเสร็จเขาแค่วางทับไว้ใต้ขาโต๊ะเพื่อกันโยกก็เท่านั้น ประกอบกับถ้าโยนทิ้งไว้ในบ้านเขากลัวว่าเฝิงเซียงเฉี่ยวจะมาเห็นเข้า แถมยังขี้เกียจเอาออกไปทิ้งโดยเฉพาะ ดังนั้นจดหมายที่โจวหลานหลานเขียนให้เขาจึงยังคงนอนนิ่งอยู่ใต้ขาโต๊ะเป็นอย่างดี!
"แกเตอนนี้จดหมายไปซ่อนไว้ที่ไหน รีบเอามาให้ฉันดูซิ" ต้วนเหว่ยซานขมวดคิ้วแน่นแล้วสูบยาเส้นเข้าไปคำหนึ่ง ในใจยังคงรู้สึกว่าเรื่องนี้ช่างยุ่งยากเสียเหลือเกิน
"ทุกคนรอเดี๋ยว ผมไปหยิบมาให้ดูครับ" ต้วนฉี่ตงแสร้งทำเป็นเดินกลับเข้าห้องไปค้นหาครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบจดหมายทั้งหมดออกมาจากห้วงมิติแล้วยัดใส่มือของต้วนเหว่ยซานรวดเดียว