กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 91 ต่อให้ไม่ให้อีกก็คงจะดูไม่จืดแล้ว!
สวี่หย่งคางเดินมาถึงหน้าประตูแล้ว เขาตะโกนเรียกสวีหงจวินว่า "พี่สวี มาบ้านผมมีเรื่องอะไรเหรอ"
พอได้ยินว่าไม่ได้มาหาตน สวี่หย่งคางก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขายังนึกว่าจะต้องไปทำภารกิจเสียอีก!
ในเมื่อไม่ได้ไปทำภารกิจ เช่นนั้นเขาก็ต้องกลับไปกินให้อิ่มหนำสำราญอีกรอบ!
"เฮ้อ! ลูกที่บ้านอยากกินจนร้องงอแงไม่หยุด ฉันกะว่าจะมาเอาเงินแลกซื้อน้ำแกงไก่สักหน่อย"
เขาละอายใจเกินกว่าจะเอ่ยคำว่า "ขอสักชาม" ออกมา สถานการณ์บ้านของสวี่หย่งคางเป็นอย่างไร เขารู้ดีแก่ใจ
แถมเนื้อไก่ป่ายังหายากยิ่งนัก ต่อให้ใช้เงินแลกก็ถือว่าเขาได้เปรียบแล้ว
ท้ายที่สุดคนอื่นอยากจะใช้เงินแลกยังแลกไม่ได้เลย!
"เอาชามมาด้วยไหม"