กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 87 ฉันนอนข้างนอกเอง!
เธอไม่ได้ดูถูกครอบครัว แต่สภาพที่บ้านเป็นอย่างไร...เธอรู้ดีแก่ใจ
ตอนที่เธอตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยวตามสวี่หย่งคางมาที่ค่ายทหาร ก็เพราะว่าชีวิตทางบ้านไปต่อไม่ไหวแล้วจริงๆ
ไม่อย่างนั้นเธอไม่มีทางมาลำบากที่ค่ายทหารหรอก!
แถมร่างกายของพ่อก็ไม่ค่อยดีนัก คอยช่วยครอบครัวของคุณลุงกับครอบครัวของลุงรองหาคะแนนแรงงานมาตลอด เสี่ยวหยุนก็ยังเรียนไม่จบ ปีๆ หนึ่งจะสะสมคะแนนแรงงานให้บ้านตัวเองได้สักกี่แต้มกันเชียว
ตอนนี้กลับบอกเธอว่า น้องรองไม่ไปขุดถ่านหินหาเงินก็แล้วไป แต่ยังจะเกณฑ์คนให้อยู่บ้านรับซื้อปลาอีกงั้นเหรอ?
นี่มันเรื่องล้อเล่นอะไรกันเล่า!
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ หัวคิ้วของต้วนเมิ่งก็ขมวดเข้าหากันแน่น