บทที่ 70 ต้วนหวาดูตัว

บทที่ 70 ต้วนหวาดูตัว

ฉู่พ่านพ่านมีความคิดที่ชัดเจนและการกระทำที่ลื่นไหลราวกับสายน้ำ ยื่นมือออกไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

ต้วนหวาชะงักไปเล็กน้อย รีบยื่นมือเข้าไปจับ "ผ... ผมชื่อต้วนหวาครับ"

พูดจบ เขาก็ยิ้มออกมาด้วยความเขินอาย

ฉู่พ่านพ่านเห็นท่าทางยิ้มซื่อๆ ของเขา รอยยิ้มที่มุมปากก็ยิ่งกว้างขึ้นอย่างเปิดเผย นั่งซ้อนท้ายจักรยานของต้วนหวาอย่างไม่อิดเอื้อน

"ฉันได้ยินเสี่ยวเสว่บอกว่า พี่ไปขุดถ่านหินอยู่ในเหมืองถ่านหินเหรอคะ?"

ต้วนหวาปั่นจักรยานไป พยักหน้ารัวเร็ว "ใช่ครับ แต่ปีหน้าผมจะไม่ไปทำที่เหมืองแล้ว น้องชายสามของผมให้ผมช่วยรวบรวมรับซื้อปลาให้เขา"

"แบบนั้นก็ดีเลยค่ะ งั้นพี่จะได้มีเวลาอยู่บ้านมาอยู่เป็นเพื่อนฉันมากขึ้นด้วย"

คำพูดที่ตรงไปตรงมาของเธอทำให้ต้วนหวายิ่งประหม่าหนักขึ้นไปอีก