บทที่ 47 พาหลี่จวินเข้าป่า!

บทที่ 47 พาหลี่จวินเข้าป่า!

"ตงจื่อ พ่อแม่ไม่ได้คิดแบบนั้นสักหน่อย"

ท้ายที่สุดแล้ว ในยุคนี้ยังมีแนวคิดชายเป็นใหญ่ฝังรากลึกอยู่ทั่วไป พวกเขาคิดจากก้นบึ้งของหัวใจว่าลูกชายคือเสาหลักของบ้าน ส่วนลูกสาวต่อให้จะดีแค่ไหนก็ต้องแต่งออกไปอยู่ดี

แม้ว่าบ้านพวกเขาต่อให้ต้องอดมื้อกินมื้อก็ต้องส่งเสียให้ต้วนยหวินได้เรียนหนังสือ แต่แนวคิดชายเป็นใหญ่ก็ยังมีอยู่ เพียงแค่ปกติไม่ได้แสดงออกมาเท่านั้น

แต่พอเจอเรื่องใหญ่เมื่อไหร่ คนแรกที่นึกถึงย่อมเป็นลูกชายอย่างแน่นอน

ยิ่งตงจื่อมีความสามารถถึงเพียงนี้ บางครั้งจิตใต้สำนึกจึงเอนเอียงไปทางเขาโดยอัตโนมัติ