บทที่ 41 หาเงินง่ายขนาดนี้เลยเหรอ

บทที่ 41 หาเงินง่ายขนาดนี้เลยเหรอ?

ยาสูบในมือของต้วนเหว่ยซานสั่นเทาเล็กน้อย เขาอัดควันเข้าไปลึกคำหนึ่งแล้วจึงค่อยสงบสติอารมณ์ลงได้บ้าง

"นี่ไม่ใช่การค้าขายระยะยาว"

"ถ้าคนในหมู่บ้านรู้ว่าครอบครัวเราไปจับปลามาขาย พวกเขาต้องไปแจ้งความที่คอมมูนแน่"

สิ้นเสียง บรรยากาศภายในห้องก็ตกอยู่ในความเงียบงันยาวนาน

ต้วนฉี่ตงเม้มปาก "พ่อพูดถูก พวกเราเสี่ยงเกินไปจริง ๆ"

"ผมมีวิธีอยู่หนึ่งวิธี ไม่รู้ว่าพี่ชายรองจะสนใจไหม"

"ฉันเหรอ?" ต้วนหวาดูงุนงงเล็กน้อย "วิธีอะไรล่ะ?"

"อีกไม่กี่วันผมจะไปคุยกับหัวหน้าหน่วย เพื่อให้คนในหมู่บ้านออกไปจับปลาด้วยกัน"

เมื่อเห็นสีหน้าที่ร้อนรนของทั้งสองคน ต้วนฉี่ตงจึงโบกมือ "พวกฟังผมพูดให้จบก่อน"