บทที่ 39 โจวหลานหลานมาหาถึงบ้าน

บทที่ 39 โจวหลานหลานมาหาถึงบ้าน

พนักงานขายยิ้มพร้อมโบกมือ "ไม่ต้องเกรงใจ เรียกฉันว่าพี่เฉินก็พอ มีเวลาว่างก็มาเที่ยวเล่นอีกนะ!"

"ได้เลยครับ พี่เฉิน"

ต้วนฉี่ตงจูงจักรยานคานดำเดินออกไปด้านนอก

เขาก้าวขาออกไปได้ไม่ทันไร ด้านหลังก็มีชายหนุ่มผิวคล้ำผอมแห้งอายุราวสามสิบปีคนหนึ่ง เดินเข้ามาหาพี่เฉินด้วยท่าทางยิ้มแย้มทะเล้น "พี่ใหญ่ ผมยังไม่มีคนรักเลย ไม่ลองแนะนำหลานชายให้ผมหน่อยล่ะ"

"ไปให้พ้นหน้า"

พี่เฉินทำหน้าขยะแขยงพร้อมกับถ่มน้ำลายออกมาหนึ่งที "หน้าตาทุเรศทุรังแบบนี้ แม้แต่ปลายนิ้วก้อยของหลานชายฉันยังเทียบไม่ได้

ไสหัวไปให้พ้น เดี๋ยวถ้าไม่ไปฉันจะเรียกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมาจับส่งสถานีตำรวจนะ!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า..." ทุกคนระเบิดเสียงหัวเราะลั่น ชายหนุ่มคนนั้นหดหัวแล้วเดินหนีไป