บทที่ 25 เธอไม่ไปก็ต้องไป!

บทที่ 25 เธอไม่ไปก็ต้องไป!

ต้วนยหวินเบะปากพึมพำ "พี่สะใภ้ เธอเข้าข้างพี่ชายฉันชัด ๆ!" ตั้งแต่เจียงเสว่กลับมาจากโรงพยาบาล เธอก็แปลงร่างเป็นเต๋อหัว ยามว่างคอยช่วยดูแลลูกให้ตลอด ดังนั้นความสัมพันธ์ของสองพี่น้องสะใภ้จึงสนิทสนมกันมาก

เจียงเสว่เม้มปากยิ้ม "เอาล่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่สะใภ้ถักถุงมือให้เธอสักคู่เป็นการไถ่โทษนะ"

ต้วนยหวินทำเสียงฮึดฮัด "แบบนี้ค่อยยังชั่วหน่อย!"

"เมียจ๋า ของผมล่ะ?"

ทุกครั้งที่ต้วนฉี่ตงเรียกเธอว่าเมีย หัวใจเธอก็จะเต้นระรัว ใบหน้าแดงก่ำลามไปถึงใบหูในพริบตา

เจียงเสว่ค้อนให้เขาด้วยความเขินอาย "เธอก็มีเหมือนกัน!"

ลานบ้าน