บทที่ 23 ตาเฒ่าต้วน แกยังขาดลูกสะใภ้ไหม

บทที่ 23 ตาเฒ่าต้วน แกยังขาดลูกสะใภ้ไหม

ตั้งแต่แรกต้วนฉี่ตงก็ตั้งใจจะแบ่งให้คนในหมู่บ้านอยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่เอาออกมาหรอก

"อาอุยซาน หมูป่าตัวนี้ผมตั้งใจจะมอบให้กองผลิตใหญ่ แต่ผมมีข้อแม้อย่างหนึ่งครับ"

"ว่ามาเลย!" หลี่โหย่วซานเอ่ย "อย่าว่าแต่ข้อเดียวเลย ต่อให้ห้าข้อ อาอุยซานก็จะหาวิธีจัดการให้แกเอง"

ตอนนี้ทุกครัวเรือนแทบจะหาโอกาสกินเนื้อสักมื้อในรอบปีได้ยากยิ่ง ถือว่าโชคดีมากแล้ว

จมูกของคนในหมู่บ้านไวราวกับจมูกสุนัข ใครบ้านไหนกินอะไรวันนี้ ทุกคนต่างรู้ดีจนกระจ่างแจ้ง

ดังนั้นเพื่อจะได้กินเนื้อทุกมื้อแถมไม่ถูกเพ่งเล็งตรวจสอบ เขาจึงตัดสินใจเปิดเผยออกไปและวางมันไว้บนโต๊ะอย่างชัดเจน