บทที่ 17 พ่อครับ ลองชิมดูหน่อยซิว่าบุหรี่ต้าเฉียนเหมินนี่รสชาติเป็นยังไง

บทที่ 17 พ่อครับ ลองชิมดูหน่อยซิว่าบุหรี่ต้าเฉียนเหมินนี่รสชาติเป็นยังไง

พอได้ยินว่าจะได้เงินแบ่งมาตั้งมากมาย สวีย่านหงก็ยืดอกขึ้นทันที "คุณพ่อยังให้เงินพี่ชายรองตั้งสองหยวนเมื่อเช้านี้ เงินนี่ต้องมีส่วนของฉันด้วย คุณต้องคืนฉันมานะ!"

สวีย่านหงไม่สนใจอะไรทั้งนั้น นี่ตั้งสองหยวนเชียวนะ เธอนำไปซื้อเนื้อหมูได้ตั้งสามชั่ง!

ทำไมต้องปล่อยให้ต้วนฉี่ตงได้ประโยชน์ไปฟรีๆ ล่ะ?!

"ได้สิ แต่ในเมื่อแยกบ้านกันแล้ว เงินนี่ก็ต้องเอามาเคลียร์กันให้ชัดเจนด้วย" ต้วนฉี่ตงไม่ใช่คนใจแคบอะไร เขาแค่ไม่อยากยอมให้สวีย่านหงมาเอาเปรียบเขาต่างหาก!

พูดจบ เขาก็หยิบเงินสิบเจ็ดหยวนห้าเหมาที่ขายของได้เมื่อเช้าออกมาจากกระเป๋าเสื้อ

แล้วดึงเงินหนึ่งหยวนห้าเหมาออกมาวางไว้บนโต๊ะ

"นี่... นี่..." สวีย่านหงมองปึกเงินในมือของเขาจนตาค้าง!