บทที่ 15 ต้องแยกบ้าน!

บทที่ 15 ต้องแยกบ้าน!

ต้วนฉี่ตงเพิ่งเลี้ยวเข้าตรอกมา ก็เห็นชาวบ้านโหลกว่าคนยืนออกันอยู่ใต้กำแพงรั้ว ยื่นคอชะเง้อเข้าไปมองข้างในกันอย่างเอาเป็นเอาตาย

"โอ๊ย! ฟังเสียงนั่นสิ เมียของต้วนผู้สามร้องไห้ฟูมฟายซะขนาดนั้น ฉันว่านะ วันนี้ตาเฒ่าต้วนคงได้ประกาศแยกบ้านกันเด็ดขาดแน่"

"เชอะ! บ้านนี้ไม่ว่าจะแยกหรือไม่แยกก็ไม่เห็นจะต่างกันตรงไหน ถ้าฉันว่านะ ทั้งหมดนี่ต้องโทษครอบครัวพี่ชายรองต้วน!"

"เงื่อนไขบ้าบออะไรกัน ถึงขนาดต้องไปคลอดลูกที่โรงพยาบาล คิดว่าตัวเองเป็นคุณหนูในเมืองหรือไง!"

"เจ้าต้วนฉี่ตงนี่ก็หูเบา เป็นไอ้คนไร้น้ำยาจริงๆ

เมียเหมือนผ้าปั้นอยากจะนวดกลมแบนยังไงก็ได้ แค่นี้ยังไม่รู้หรือไงวะ?

ถ้าเป็นเมียฉันนะ จะไปโรงพยาบาลเรอะ? ฉันไม่ซัดให้สักมือก็นับว่าบุญโขแล้ว!"