เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 234
"ให้ตายสิ ตาของข้าไม่ได้ฝาดไปใช่ไหม? หยุด หยิกข้าทำไม ข้าหยิกตัวเองก็ได้!"
"ซี๊ด เจ็บ"
"ลั่วอู๋ตี๋ผู้มีกายาราชันเซียน กลับถูกพานอันผู้นั้นใช้หมัดเดียวซัดจนการโจมตีและการป้องกันพังทลาย ทั้งยังซัดจนปลิวถอยหลังกระอักโลหิต?"
เบื้องล่าง เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรนับหมื่นต่างพากันตกตะลึงจนลูกตาแทบหลุดจากเบ้า
กระทั่ง
เหล่านักสู้ที่เมื่อครู่ยังหัวเยาะเย้ยหยันหลี่ลั่วด้วยความริษยาอย่างรุนแรง ในตอนนี้พวงแก้มร้อนผ่าวราวกับถูกใครตบเข้าฉาดใหญ่
"เย้!"
ตู้มนมและเหล่าสาวกตัวน้อยผู้คลั่งไคล้หลี่ลั่วต่างพากันกำหมัดแกว่งไปมาด้วยความตื่นเต้น ส่งเสียงโห่ร้องโวยวาย
ภาพเหตุการณ์อันน่าตื่นตาตื่นใจนี้ ทำให้ผู้บำเพ็ญเพียรกลุ่มหนึ่งรอบด้านอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองมาทางนี้อยู่เนือง ๆ พร้อมกับลอบกลืนน้ำลาย