กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 223
"เอ๊ะ เมื่อครู่คล้ายว่ามีเสียงอะไรบางอย่าง?"
ใบหน้าของหลี่ลั่วปรากฏแววสงสัยขึ้นมาเล็กน้อย หลังจากที่พลังวิญญาณกวาดผ่านไป
ทั่วทั้งลานกว้างไร้ผู้คน มีเพียงพี่ใหญ่ของเขาเท่านั้น
ดังนั้น เมื่อไม่มีความกังวลใดอีก เขาจึงปลดอาภรณ์ออกแล้วปล่อยตัวตามสบาย
"ซ่า!"
หลี่ลั่วก้าวเท้าหนึ่งก้าว เดินเข้าสู่สระน้ำที่หลากสีสัน
"อืม!"
ต่อให้เป็นเขาที่เตรียมตัวไว้ล่วงหน้าแล้ว ก็ยังอดส่งเสียงครางเบา ๆ ออกมาไม่ได้
สบายเสียจริง