กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 212
"เมื่อไต่ขึ้นถึงจุดสูงสุด มองลงไปจะเห็นภูเขาทั้งหลายเป็นเพียงสิ่งเล็กจ้อย!"
"จุดสิ้นสุดเส้นทางเซียนผู้ใดคือยอดฝีมือ เมื่อพบเจอพานอันของข้าล้วนว่างเปล่ากลายเป็นจุล!"
เฮือก!
ในจังหวะที่ร่างแยกเสน่ห์ขั้นสุดยอดของหลี่ลั่วก้าวเข้าสู่ขอบเขตวิถีปราชญ์อักษรขั้นที่สาม
อักษรสีทองระยิบระยับล่องลอยอยู่กลางห้วงอากาศ
ผู้คนต่างพากันสังเกตเห็น
ว่าอักษรที่รายล้อมอยู่ข้างกายของเด็กหนุ่มนั้น นอกจากประโยคกลอนสะเทือนฟ้าก่อนหน้านี้อย่าง "เมื่อไต่ขึ้นถึงจุดสูงสุด มองลงไปจะเห็นภูเขาทั้งหลายเป็นเพียงสิ่งเล็กจ้อย" แล้ว
ยังมีประโยคใหม่ปรากฏขึ้นมาอีกหนึ่งประโยค: จุดสิ้นสุดเส้นทางเซียนผู้ใดคือยอดฝีมือ เมื่อพบเจอพานอันของข้าล้วนว่างเปล่ากลายเป็นจุล!
เมื่อได้เห็นประโยคนี้