กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 176
"ขอร่วมขจัดความโศกเศร้าวลีลาศไปกับท่าน!"
เมื่อสิ้นเสียงบทกวีประโยคสุดท้ายของหลี่ลั่ว ท้องทะเลตำราอันกว้างใหญ่ไพศาลก็พลันสั่นสะเทือนขึ้น
เหวินเจาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อกดข่มความตื่นตกตะลึงภายในจิตใจเอาไว้
"ต้องเป็นจิตใจที่กว้างขวางและยิ่งใหญ่เพียงใดกันเล่า จึงจะสามารถรังสรรค์ประโยคที่ทั้งสง่างามอิสระเสรีและมีพลังยิ่งใหญ่ปานนี้ออกมาได้"
โครม โครม
พริบตาต่อมา
เหวินเจากลับรู้สึกราวกับถูกอีกฝ่ายดึงตัวให้ก้าวขึ้นสู่ขั้นบันไดที่เก้าร้อยเก้าสิบเก้าโดยตรง!
คนทั้งสองปรากฏกายเบื้องหน้าเรือนทองคำหลังนั้น
ดวงตางามดั่งผลอิงเทาที่แปลงกายมาจากจิตวิญญาณของเหวินเจา คล้ายกับหยุดหายใจไปชั่วขณะ