กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 171
"เจ้า... มองข้ามฉันเช่นนี้ มีจุดประสงค์อันใดกัน"
เหวินเจาใช้ดวงตางามปรายตามองหลี่ลั่วอย่างอ่อนแรง แววตาราวกับหมาป่ากระหายเนื้อพล้ำเอ่ยขึ้น
โลกบำเพ็ญเซียนสิ่งที่ขาดแคลนที่สุดคือสิ่งใดเล่า
ย่อมเป็นผู้มีความสามารถอย่างไรเล่า
ทว่าเด็กสาวผู้นำมาซึ่งความประหลาดใจตรงหน้า กลับสามารถวางแผนใช้สาวงามอุบายยืมดาบฆ่าคนทำให้ตระกูลโอวหยางเกิดความวุ่นวายขึ้นมาได้ นับว่าเป็นผู้มีความสามารถอย่างแท้จริง
"หึหึ ข้าเพียงคิดว่าแม่นางน้อยเช่นเจ้าอายุยังน้อย ไฉนจึงได้เฉลียวฉลาดปราดเปรื่องถึงเพียงนี้"
หลี่ลั่วหัวเราะเบา ๆ
ทว่า
เมื่อวาจาของเขาเอ่ยจบลง เขากลับตระหนักได้ทันทีว่าตนเองน่าจะพูดจาผิดพลาดไปเสียแล้ว