เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 149
ลั่วชิงเฉิงรู้สึกสุขสมยิ่งนัก
พึงรู้ไว้เถอะว่า ความสัมพันธ์ระหว่างนางกับหลี่ลั่ว มิได้มีสายเลือดเกี่ยวพันหรือเป็นญาติสนิทมิตรสหายกันแต่อย่างใด
มิได้เป็นทั้งศิษย์และอาจารย์เช่นนาคจีเยว่เอ๋อร์ผู้นั้น ทั้งมิใช่ญาติสนิท และยิ่งไม่ใช่คู่บำเพ็ญ
ตั้งแต่ผลแปลงมังกรเมื่อครั้งก่อน มาจนถึงโอสถซ่อมสวรรค์ระดับเจ็ดในครั้งนี้
อีกทั้ง โอสถซ่อมสวรรค์เม็ดนี้ยังเป็นโอสถวิเศษที่มีแรงดึงดูดมหาศาลต่อผู้แข็งแกร่งระดับราชันขั้นธรรมลักษณ์ มีมูลค่าสูงลิ่วจนประเมินค่ามิได้
แต่น้องชายหลี่ลั่วกลับมอบมันให้นางโดยไม่มีความเสียดายแม้แต่น้อยนิด
แล้วยังจะบอกว่าเจ้าคนชั่วตัวน้อยผู้นี้ไม่ได้คิดอะไรกับนางอีกงั้นหรือ?
นี่เขาชอบตัวนางกันแน่ หรือว่าแอบหมายปองเรือนร่างของนางกันแน่?
ลั่วชิงเฉิงอดไม่ได้ที่จะมีความลังเลขึ้นมาบ้าง