เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 145
อีกทั้ง
สวีคุนผู้นี้ยังกล่าวอ้างว่าตนเองเป็นสุนัข ต่อให้ถูกทรมานเช่นไรก็ไม่เป็นไรอย่างนั้นหรือ
ข้อมูลช่างมหาศาลยิ่งนัก
งานสุนัขรับใช้เช่นนี้ สมกับเป็นประวัติศาสตร์คราบน้ำตาที่เต็มไปด้วยความร้าวรานใจแท้
ก่อนหน้านี้ เหล่าผู้ฝึกตนที่เคยยกย่องให้สวีคุนเป็นความฝันอันสูงสุดของบุรุษ บัดนี้ต่างก็มีสีหน้ามึนงงไปตาม ๆ กัน พวกเขามองดูสวีคุนที่กำลังคุกเข่าส่ายหางขอความเมตตาอยู่บนพื้น จนจิตใจปั่นป่วนวุ่นวายไปหมด
ในยามนี้ คุณชายสวีผู้ได้รับขนานนามว่าเป็นบุรุษรูปงามอันดับหนึ่งแห่งเมืองอู่หลิง ไหนเลยยังหลงเหลือสภาพของเจ้าชายในฝันที่สาว ๆ ทั้งหลายต่างโหยหา
ท่าทีที่ต่ำต้อยเช่นนั้นทำให้ทุกคนกระจ่างแจ้งทันทีว่า เขากำลังอาศัยรูปลักษณ์ภายนอกนี้ เพื่อขอทานยกระดับพลังฝีมือของตนเอง
"พะย่าห์ ไร้ยางอายสิ้นดี"
ผู้ฝึกตนหญิงนางหนึ่งเอ่ยพ่นน้ำลายออกมา