กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 122
"โครม โครม โครม"
สายฟ้าห้าสีเลือนหายไป
ณ ห้วงอากาศว่างเปล่า หลี่ลั่วกอดอกยืนหยัด เส้นผมทอประกายกระจ่างใส ใบหน้าหล่อเหลาหมดจดเกินเปรียบ
บนเรือนร่างเพรียวบางระหงยังปกคลุมไว้ด้วยชั้นรัศมีเทพจาง ๆ
เบื้องหน้าของเขา หอคอยหินลูกหนึ่งแผ่ซ่านไอพลังอันทรงพลังและเก่าแก่ ราวกับมหาอำมาตย์หมื่นตนเสด็จมาเยือน แรงกดดันแผ่ซ่านไปทั่วสี่ทิศ กวาดล้างแปดทิศ!
ประกอบกับกอปรด้วยท่าทีอันโดดเด่นเหนือใครของหลี่ลั่ว ราวกับเทพยดาจุติลงมาสู่โลกมนุษย์!
"นี่... หรือว่านี่คือไอพลังของศาสตราวุธเทพ?"
ลุงฝูเต็มไปด้วยความตกตะตึง นัยน์ตาทอประกายร้อนแรงและโลภโมโทสันจ้องมองหอคอยหินเบื้องหน้าของหลี่ลั่ว!
ศาสตราวุธเทพ