กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 120
"ฮ่า ๆ วันนี้เฒ่าแก่เช่นข้าได้เห็นประจักษ์แล้วจริง ๆ ว่าความอวดดีไร้สมองและความเย่อหยิ่งจองหองนั้นหน้าตาเป็นเช่นไร"
"ทะลวงขั้นดั่งดื่มน้ำ?"
"ต่อให้เป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ก็ยังไม่กล้าเอ่ยวาจาโอ้อวดถึงเพียงนี้ เจ้าเป็นแค่กายามนุษย์ กลับกล้าเอ่ยวาจาเหลวไหลสิ้นดีเช่นนี้เชียวหรือ"
กระทั่งคำพูดของหลี่ลั่วที่บอกว่าในขั้นเดียวกัน สามารถใช้ปลายนิ้วบดขยี้เขาให้ตายได้
ลุงฝูก็ปัดตกไปเสียสนิท
เพราะคำพูดช่วงต้นของหลี่ลั่วเพียงพอที่จะทำให้เขายิ้มจนปากฉีกถึงใบหูแล้ว
หนุ่มรูปงามพริ้มเพราที่เดินทางมาด้วยกันยามที่มองไปยังหลี่ลั่ว ก็ราดรดสายตาราวกับกำลังมองคนโง่เขลาคนหนึ่ง
กระทั่งว่า
ภายในแววตานั้นยังทอประกายความคมกริบออกมา