บทที่ 99

บทที่ 99

"มีเรื่องยากถึงเพียงนั้นเชียวหรือ"

เจินเหรินกวนหลานเอ่ยขึ้นโดยไม่แสดงความเห็นอันใด

ในความทรงจำของนาง ผู้อาวุโสอสุราผู้นี้ช่างเป็นปีศาจยิ่งนัก

บางที เรื่องที่ยากเย็นแสนเข็ญสำหรับผู้อื่น สำหรับผู้อาวุโสอสุราแล้วคงไม่นับว่าเป็นอะไรเลยจริงๆ

ดวงตาคู่งามของมู่หว่านชิงกวาดมองสตรีโฉมงามผู้มีความรอบรู้ซึ่งสวมชุดนักพรตที่อยู่ข้างกาย

นางขยับเข้าไปใกล้ กลิ่นหอมสะอาดของพรรณไม้โชยปะทะ กระซิบข้างใบหูของเจินเหรินกวนหลานว่า "หลานหลาน เจ้าหวั่นไหวกับความรักเข้าแล้วกระมัง"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น

พวงแก้มเนียนละเอียดดั่งกลีบดอกไม้ของเจินเหรินกวนหลานก็แดงระเรื่อขึ้นมาทันที

บนใบหน้ายังปรากฏร่องรอยความตื่นตระหนกแวบผ่าน ราวกับความลับอันน้อยนิดของตนถูกผู้อื่นล่วงรู้เข้าแล้ว