บทที่ 83

บทที่ 83

"หึ, เจ้าหนู่นี่ทนมือทนเท้าเสียจริง"

นักพรตเฮยยาจ้องมองหลี่ลั่วที่ถูกซัดจนลอยกระเด็นออกไป แต่กลับไม่มีเลือดไหลออกมาสักหยดอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงหัวเราะเยาะอย่างดูแคลน

แม้ว่าพวกเขาทั้งสี่จะใช้พลังเพียงแค่ส่วนสิบเท่านั้น

ทว่าพลังส่วนสิบของพวกเขานั้น ต่อให้ไม่ถึงกับสังหารได้ทันที ก็ยิ่งใหญ่พอที่จะสร้างบาดแผลฉกรรจ์ให้กับผู้ฝึกตนขั้นเซียนเทียนได้อย่างแน่นอน

ทว่าเด็กหนุ่มผู้นี้ นอกเหนือจากสีหน้าที่ดูเจ็บปวดเล็กน้อยแล้ว

กลับไร้รอยขีดข่วนใด ๆ โดยสิ้นเชิง?!

เมื่อได้เห็นภาพนี้ บรรพชนเฝินเทียน ท่านอ๋องแห่งราชวงศ์อัคคีผลาญ และบุตรศักดิ์สิทธิ์เยี่ยนเหยียนต่างก็พากันแปลกใจจนต้องอุทานออกมา

ทว่า จะตายหรือไม่นั้นหาใช่เรื่องสำคัญ จุดสำคัญคือพวกเขาทั้งสี่ได้ทิ้งร่องรอยพลังของตนไว้บนร่างของหลี่ลั่วแล้ว