บทที่ 74

บทที่ 74

"เจ้าคนโง่เง่า ข้า... คุ้มค่าให้เจ้าทำถึงเพียงนี้เชียวหรือ"

หลี่ลั่วรู้สึกซาบซึ้งใจยิ่งนัก

กลิ่นหอมกรุ่นและกายเนื้อนุ่มนวลซุกซบเข้ามาในอ้อมอก ใบหน้ารูปไข่ที่งดงามกระจ่างใสเงยขึ้นมอง

แม้จะมีความซีดเซียวจากความหวาดกลัวอยู่บ้าง แต่ในดวงตางดงามดุจนางเซียนกลับทอประกายความเด็ดเดี่ยวอย่างหาเปรียบมิได้

กระทั่ง.

แม้จะรู้ว่าเบื้องหน้าอาจเป็นความตาย แต่ริมฝีปากของเด็กสาวก็ยังคงประดับไว้ด้วยรอยยิ้มจาง ๆ

"คุ้มค่าสิเจ้าคะ ท่านอาจารย์คุ้มค่าที่สุด จีเอ๋อร์ยินดีทำทุกอย่างเพื่อท่านอาจารย์เจ้าค่ะ"

จีเยว่เอ๋อร์กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่ลั่วจึงนิ่งเงียบไป