บทที่ 49

บทที่ 49

"มดปลวกตัวจิ๋ว?"

แม้ว่าหม่านป้าจะฆ่าจนตาแดงก่ำแล้ว

ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากับเด็กหนุ่มผู้มีความเยือกเย็นสง่างามที่จู่ๆ ก็ปรากฏกายขึ้นเบื้องหน้าของเจี้ยนเฉินผู้นั้น เขากอดอกตกใจจนสะดุ้งโหยดเช่นกัน

โผล่มาจากไหนกันวะเนี่ย

เขายังมองไม่ทันเห็นด้วยซ้ำ

เพียงแค่สัมผัสกลิ่นอายคร่าวๆ ชั่วแวบเดียว

แววตาพลันฉายแววเยาะเย้ยเหยียดหยามและโหดเหี้ยมขึ้นมาทันที

เป็นแค่เพียงมดปลวกตัวกระจ้อยร่อย ยังกล้าเอาไม้ซีกไปงัดไม้ซุง เช่นนั้นฆ่าทิ้งเสียให้หมดเรื่อง

แน่นอนว่า