บทที่ 26

บทที่ 26

"โสมคน?"

ดวงตาของหลี่ลั่วทอประกายวับ สิ่งนี้ฟังดูคุ้นหูยิ่งนัก

เจี้ยนเฉินที่เพิ่งได้สติจากการบรรลุวิถีกระบี่ เดินตามหลังท่านอาจารย์และศิษย์พี่หญิงจีเยว่เอ๋อร์ ใบหน้าเล็ก ๆ ยังคงมีความหม่นหมองอยู่บ้าง

"ศิษย์น้องเจี้ยน ยินดีด้วยนะ ครั้งนี้ฝีมือเจ้าพัฒนาขึ้นมากทีเดียว"

ในห้วงจิตสำนึก เสียงอันไพเราะของหญิงสาวดังขึ้น

"ฉานเอ๋อร์ ข้าขอโทษด้วย"

"ครั้งนี้ข้ายังคงหาลักษณนามเพื่อสร้างร่างเนื้อให้เจ้าไม่ได้"

เจี้ยนเฉินกล่าวด้วยความรู้สึกหดหู่เล็กน้อย

"ไม่เป็นไรเลยศิษย์น้องเจี้ยน อย่างไรเสีย ตอนนี้ก็เหลือสมบัติล้ำค่าอีกเพียงสองชนิดก็จะรวบรวมได้ครบแล้ว"