บทที่ 16

บทที่ 16

"ให้ตายเถอะ..."

ไม่ต้องพูดถึงหม่าอู่ แม้แต่หนิวเอ้อร์ที่ยืนอยู่ข้างกายหลี่ลั่วก็ยังสะดุ้งตกใจจนสุดขีด

เหล่าผู้ฝึกตนที่เบียดเสียดกันอยู่รอบตัวหลี่ลั่วเมื่อครูก็พากันถอยร่นออกไปอย่างรวดเร็ว

ณ ที่แห่งนี้ ผู้ที่ดูสงบนิ่งที่สุดน่าจะเป็นจีเยว่เอ๋อร์

แน่นอนว่าเด็กสาวตัวน้อยก็ตกใจเช่นกัน ทว่านางคุ้นชินกับความล้ำลึกที่หยั่งไม่ถึงของท่านอาจารย์มานานแล้ว จึงมองเด็กหนุ่มรูปงามสามเศียรหกกรด้วยแววตาเปี่ยมด้วยความอยากรู้อยากเห็นและเลื่อมใส

"ซี๊ด"

ถูกสายตาคู่หนึ่งของหลี่ลั่วกวาดมองผ่าน

หม่าอู่ผู้ส่งเสียงกรีดร้องเมื่อครู่กลับรู้สึกหนยะเยือกไปทั่วทั้งร่าง

"อ๊าก!"