กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 686 แดนแมลง
-----------------------------------------
จ้าวแห่งวัฏสงสารแค่นเสียงเย็น
“วิชาอาคมนี้ต้องเป็นผู้ที่กุมอำนาจวัฏสงสารเท่านั้นจึงจะฝึกฝนได้ เจ้าอย่าได้คิดหวังเลย”
หลินหรงไม่ได้เซ้าซี้ต่อในหัวข้อนี้
ด้วยการนำทางของจ้าวแห่งวัฏสงสารโดยใช้วิชาอาคมวัฏสงสาร ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงใจกลางความว่างเปล่าแห่งหนึ่ง
หากมองด้วยตาเปล่า ที่แห่งนี้ดูว่างเปล่าราวกับไม่มีสิ่งใดอยู่เลย
ทว่าเมื่อหลินหรงใช้เนตรอาคมมองดู ดินแดนแห่งความว่างเปล่าเบื้องหน้ากลับไม่เป็นเช่นนั้น เขาเห็นว่าที่นี่ถูกผนึกขนาดมหึมาครอบคลุมเอาไว้
พลังที่ดูคล้ายเส้นใยถักทอพันเกี่ยวกันแน่นหนา บดบังพื้นที่บริเวณนี้ไว้จนมิด
“ดูคล้ายใยแมงมุมเหลือเกิน!” หลินหรงพึมพำ