กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 677 ขอบเขตฮุนหยวนบรรพกาลแมลง
-----------------------------------------
ดินแดนแห่งความว่างเปล่า
การเดินทางที่กินเวลาถึงสามปีสิ้นสุดลง ในที่สุด หลินอวี้ ก็มาถึงจุดหมายปลายทาง
หลินอวี้ทั้งหมดหยุดชะงักลงพร้อมกัน แล้วทอดสายตามองไปยังเบื้องหน้า
พวกเขาจ้องมองกำแพงสีเทาขนาดมหึมาที่สูงเสียดฟ้าอยู่ตรงหน้าจนเผลอใจลอยไปชั่วขณะ
“พี่ใหญ่ นี่คงจะเป็น กำแพงเขตแดน สินะครับ!” หลินอวี้ตนหนึ่งกล่าวด้วยความประหลาดใจ
หลินอวี้พยักหน้าตอบ “ไม่น่าจะผิดไปจากนี้”
ตัวเขาเองก็ไม่เคยเห็น กำแพงเขตแดน มาก่อน จึงไม่กล้ายืนยันร้อยเปอร์เซ็นต์
“ระบบ ตรวจสอบที”