659 - บทที่ 659

บทที่ 659

-----------------------------------------

เจ้าตำหนักแห่งความเป็นความตายเป็นผู้กุมอำนาจแห่งความเป็นความตายเอาไว้

ด้วยพลังแห่งชีวิตที่ใช้สร้างมิติเฉียนคุนขึ้นมานั้น มันแฝงไปด้วยกลิ่นอายของชีวิต ราวกับทิวทัศน์อันงดงามในฤดูใบไม้ผลิที่ถูกตรึงไว้ชั่วนิรันดร์

มิตินี้ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นโลกแห่งชีวิตที่เจ้าตำหนักแห่งความเป็นความตายได้สร้างขึ้น

ในเวลานี้ ทั้งสองนั่งเผชิญหน้ากัน

ผลไม้บนโต๊ะไม่มีใครแตะต้องอีกต่อไป

หลินหรงเอ่ยขึ้นว่า "สหายเอ๋ย ถึงเวลาเข้าเรื่องเสียที"

เจ้าตำหนักแห่งความเป็นความตายเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ถอนหายใจออกมา "ไม่รู้ว่านานเท่าใดแล้วที่ไม่มีผู้ใดมาสนทนากับข้า จนข้าเองก็เริ่มทำตัวไม่ถูกไปชั่วขณะ สหายโปรดอย่าได้ถือสา"

หลินหรงส่ายศีรษะ