กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 633 ต้าฟ่านเทียนและต้าหลัวเทียน คือเศษเสี้ยวแดนสวรรค์งั้นหรือ?
-----------------------------------------
บนท้องฟ้าเบื้องสูง
ร่างเงาที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ดูคล้ายกำลังหวนนึกถึงเรื่องราวในอดีต สายตาเหม่อมองออกไปในความว่างเปล่าอย่างเลื่อนลอย
ผ่านไปเนิ่นนาน เขาจึงได้สติกลับมา
“เจ้าหนู จำไว้ว่าต้องบูชายัญให้มากหน่อย!”
สิ้นเสียงนั้น แสงสว่างวาบขึ้นครั้งหนึ่ง ร่างของเขาก็หายวับไป
หลินอวี้ได้รับผลประโยชน์จึงรู้สึกยินดีไม่น้อย เขาโค้งคำนับไปทางความว่างเปล่าหนึ่งครั้ง
“หากท่านเพียงต้องการหลุดพ้นจากการกักขัง เช่นนั้นเราต่างคนต่างได้ในสิ่งที่ต้องการ สักวันหนึ่งในอนาคต ข้าจะช่วยท่านออกมาเอง”
เขาพึมพำกับตนเอง