553 - บทที่ 553 กระบี่สำริดปริศนา

บทที่ 553 กระบี่สำริดปริศนา

-----------------------------------------

ภายในสุสานโบราณ

มีเพียงแสงไฟจากตะเกียงน้ำมันสลัวๆ ที่ช่วยส่องสว่างพื้นที่แห่งนี้

แสงนั้นตกกระทบลงบนใบหน้าที่ดูราวกับมีชีวิตของศพโบราณ เผยให้เห็นภาพที่ดูวังเวงทว่าแฝงไปด้วยความโศกเศร้าอย่างบอกไม่ถูก

หยาดน้ำตาหยดหนึ่งไหลผ่านใบหน้าของศพโบราณนั้น

ศพโบราณหลับตาลงกะทันหัน ทว่ารอยคราบน้ำตาบนใบหน้ากลับราวกับกำลังบอกเล่าถึงอดีตอันขมขื่น

“เฮ้อ~”

เสียงถอนหายใจด้วยความโศกเศร้าดังก้องไปทั่วสุสานโบราณอันว่างเปล่า

ฝูอวิ๋นจื่อถูกอารมณ์นั้นเข้าครอบงำจนรู้สึกปวดใจขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ ราวกับมีคลื่นความโศกเศร้าถาโถมเข้าใส่