538 - บทที่ 540 ป่าพริ้วไหวเลือนราง

บทที่ 540 ป่าพริ้วไหวเลือนราง

-----------------------------------------

หลินอวี้เก็บซากของอสุรกายยักษ์ไป ก่อนจะกวาดสายตามองพื้นที่โดยรอบที่แตกสลายพลางขมวดคิ้ว

เขาหันไปกล่าวกับฝูอวิ๋นจื่อว่า "พื้นที่ตรงนี้แตกสลายยับเยินเกินไป การจะซ่อมแซมคงสร้างความลำบากไม่น้อย ไม่สู้เราสองคนร่วมมือกันฟื้นฟูมิตินี้ขึ้นมาใหม่ เจ้าว่าอย่างไร?"

อันที่จริงเรื่องจุกจิกเช่นนี้เขาไม่จำเป็นต้องลงมือเองก็ได้ เพราะในพันธมิตรพหุเผ่าพันธุ์มีผู้เชี่ยวชาญด้านมิติโดยเฉพาะ ซึ่งพวกเขาจะเดินทางมาจัดการซ่อมแซมรอยแยกเหล่านี้ในภายหลัง

ทว่าเขานึกสนุกขึ้นมา จึงอยากลองดูความสามารถของฝูอวิ๋นจื่อดูสักครั้ง

ฝูอวิ๋นจื่อไม่รอช้า พยักหน้าตอบรับในทันที

"พื้นที่แห่งนี้แตกสลายลงก็เพราะฝูอวิ๋นจื่อเป็นต้นเหตุ ย่อมต้องลงแรงแก้ไขด้วยตนเอง"

สิ้นคำ ในมือของเขาก็ปรากฏชามใบเล็กขึ้นมา