เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 489 ต้าหลัวเทียน
-----------------------------------------
ท้องฟ้าเบื้องบนแจ่มใสเป็นสีฟ้าครามไร้เมฆหมอก ใสกระจ่างราวกับผืนน้ำแข็ง
ภายใต้ผืนฟ้ามีไอหมอกลอยละล่อง ราวกับมีแม่น้ำสวรรค์และขุนเขาเซียนไหลเวียนอยู่ท่ามกลางบรรยากาศนั้น
ระหว่างชั้นเมฆมีเหล่าเซียนเหาะเหินเดินอากาศไปมา ต่างทักทายกันด้วยท่าทีที่เป็นมิตร เหนือท้องฟ้าสูงยังมี วิหคเทพ โบยบินผ่าน โปรยปรายละอองแสงดุจดวงดาว เป็นภาพที่งดงามเกินบรรยาย
ดินแดนแห่งนี้ก็คือ ต้าหลัวเทียน
ต่างจาก ต้าฟ่านเทียน แม้ว่า ต้าหลัวเทียน จะมีเหล่าเซียนอยู่มากมายและดูราวกับไม่แตะต้องเรื่องทางโลก แต่ทุกคนกลับโหยหาชีวิตในโลกมนุษย์ ดังนั้นแม้จะดูมีกลิ่นอายเซียนฟุ้งกระจาย แต่พวกเขาก็มักจะลงไปเที่ยวเล่นในโลกมนุษย์อยู่บ่อยครั้ง จึงถือว่าเข้าถึงง่ายไม่น้อย
อีกทั้งเหล่าเซียนที่นี่มักยกย่องความอิสระเสรีเป็นที่ตั้ง
เหล่าเซียนรักความสันโดษและอิสระ เช่นเดียวกับ จักรพรรดิเซียน