เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 463 จบสิ้น! เป้าหนู่แห่งความกักขัง
-----------------------------------------
ตู้ม!
เปลวเพลิงแห่งความโกรธเกรี้ยวพวยพุ่งขึ้นอีกครั้ง บดบังท้องฟ้าจนมืดมิด เมื่อมองจากระยะไกลมันสูงตระหง่านถึงร้อยเมตร
เปลวเพลิงห่อหุ้มร่างของเขาเอาไว้ ทำให้เส้นผมทุกเส้นชี้ชันขึ้น ดูราวกับปีศาจร้ายที่หลุดออกมาจากขุมนรก
อาณาเขตแห่งความโกรธเกรี้ยวถูกกางออกอีกครั้ง ปกคลุมไปทั่วทั้งเมือง
หลังจากผ่านการชำระล้างจาก เป้าหนู่ ในครั้งก่อน ความคับแค้นใจของผู้คนก็ถูกระบายออกไปจนเกือบหมดสิ้น ดังนั้น อาณาเขตแห่งความโกรธเกรี้ยว ในครั้งนี้จึงส่งผลกระทบต่อพวกเขาไม่มากนัก
แม้จะยังรู้สึกโกรธเคืองอยู่บ้าง แต่ก็ไม่มีเป้าหมายให้ระบายอารมณ์ใส่ พวกเขาจึงทำได้เพียงสบถด่าทอออกมาสองสามคำเพื่อปลดปล่อยความอัดอั้น
ทว่า ไม่นานพวกเขาก็เริ่มตระหนักถึงปัญหา
เย่ฟาน คลุ้มคลั่งอีกแล้วงั้นหรือ?