448 - บทที่ 448 ลูกแก้วมารพันตา

บทที่ 448 ลูกแก้วมารพันตา

-----------------------------------------

จอมมารทั้งห้าตนมารวมตัวกันที่หน้า ประตูมิติ

จอมมารวายุทอดถอนใจพลางกล่าวว่า “ข้าตามหาเส้นทางไปสู่ ดาวเคราะห์สีน้ำเงิน มานานถึงสามร้อยปี ไม่นึกเลยว่าวันนี้จะมาพบเข้าที่นี่”

เขารู้สึกว่าโชคชะตานี้ช่างน่าอัศจรรย์นัก ก่อนหน้านี้ไม่ว่าจะเสาะหาอย่างไรก็ไม่พบ แต่พอเลิกหา มันกลับปรากฏขึ้นมาเอง

จอมมารน้ำแข็งทมิฬหัวเราะ “นี่แหละคือโชคชะตา ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลงให้มากความ ในเมื่อเรารับปากเขามาแล้วก็ควรจัดการให้เรียบร้อย อย่าได้ชักช้า ไปกันเถอะ ไปสังหารพวกที่บังอาจล่วงเกินนั่นซะ”

จอมมารเนตรโลหิตพยักหน้า แต่เขากลับดูแคลน ดาวเคราะห์สีน้ำเงิน อยู่ไม่น้อย เพราะสำหรับเขาแล้ว พวกนั้นก็เป็นเพียงกลุ่ม เทพชั้นกลาง ที่ไม่คู่ควรจะอยู่ในสายตาของเขาเลย

เขาห้ามไว้ “พวกเจ้าไม่ต้องลงมือหรอก ศึกนี้ให้ข้าจัดการเอง จะได้หรือไม่?”

ให้เจ้าจัดการเองงั้นหรือ?

เจ้าตัวคนเดียวจะไหวหรือไง?