เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 427 หลินอวี้หวนคืน, ม้วนภาพโลหิต
-----------------------------------------
โครม!!!
เปรี้ยง!!!
เสียงระเบิดดังขึ้นติดต่อกันหลายครั้ง ในที่สุดวิชาค่ายกลก็ทานทนไม่ไหวและแตกสลายลง
เมื่อเห็นวิชาค่ายกลที่เคยปกป้องพวกเขาจากอันตรายถูกเทพเจ้าเพียงแค่สะบัดมือก็กลายเป็นละอองดาวจางหายไป มนุษย์ทุกคนต่างเบิกตากว้างและยืนนิ่งงันด้วยความตกตะลึง
เหล่าเทพเจ้าต่างมองลงมาจากเบื้องบน
เทพแห่งลม อี้หลงโกรธแค้นที่สุด เพราะเผ่ามนุษย์เคยตบหน้าเขามาแล้วสองครั้ง วันนี้ในที่สุดก็ถึงเวลาเอาคืนเสียที
“คำราม! เผ่ามนุษย์เอ๋ย ยังจำโลกมังกรเทพวายุได้หรือไม่?” เขาหัวเราะเสียงดัง
ผู้คนได้สติกลับมาเมื่อได้ยินดังนั้น จึงเงยหน้ามองขึ้นไป เห็นเพียงหัวมังกรสีขาวขนาดมหึมาโผล่ออกมาจากหมู่เมฆ ซึ่งก็คือเทพแห่งลม อี้หลงนั่นเอง