360 - บทที่ 360 เจ้าอยู่ในกำมือข้า ไร้ทางหนี

บทที่ 360 เจ้าอยู่ในกำมือข้า ไร้ทางหนี

-----------------------------------------

สุ้มเสียงราบเรียบของเด็กหนุ่มสายหนึ่งดังขึ้นจากที่ใดไม่ทราบได้ มันแผ่ซ่านไปทั่วทุกมุมของสมรภูมิ

เทพกระบี่ได้ยินดังนั้น มุมปากก็ยกยิ้มขึ้นเบาๆ แววตาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ ทว่าเมื่อนึกขึ้นได้ว่า หลินอวี้ ได้ก้าวข้ามตนไปแล้ว ลึกๆ ในแววตาก็มีความหม่นหมองฉายชัดขึ้นมาวูบหนึ่ง

เขาตวัดกระบี่เป็นวง ก่อนจะเก็บ กระบี่สังหาร เข้าฝักด้วยเสียงดังเคร้ง ในเมื่อ หลินอวี้ ต้องการลงมือด้วยตนเอง เขาก็ไม่มีความจำเป็นต้องออกแรงอีก

บนสมรภูมิ เมื่อทุกคนได้ยินเสียงของ หลินอวี้ ภาพของ ร่างแยกผสานพลัง ร่างยักษ์ทั้งสอง รวมถึงวีรกรรมที่เขาเคยสังหาร กึ่งเทพเงือก อย่างดุดันก็ผุดขึ้นมาในหัว ในใจของพวกเขาจากที่เคยตึงเครียดก็พลันผ่อนคลายลง ตามมาด้วยความฮึกเหิมอย่างถึงที่สุด