346 - บทที่ 346 วีรบุรุษของเรา

บทที่ 346 วีรบุรุษของเรา

-----------------------------------------

เกาะซานเซียน

ลำแสงสายหนึ่งพาดผ่านท้องฟ้า

ในชั่วพริบตาถัดมา แสงนั้นก็ตกลงบนเกาะแห่งความว่างเปล่าที่ลอยอยู่เหนือซากปรักหักพังของ สถาบันเซียนทั้งสาม

ทันทีที่เขาลงถึงพื้น ก็มีผู้คนมากมายกรูเข้ามาหา

หลินอวี้ตกใจเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าตรงหน้าเขามีคนนับสิบยืนอยู่ ทุกคนต่างเผยรอยยิ้มอ่อนโยนขณะจ้องมองมาที่ หลินอวี้

ท่าทีเช่นนี้ทำให้ หลินอวี้ รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ค่อยดี ในตอนนั้นเอง ท่านผู้เฒ่าแห่งคณะรัฐมนตรี ก็เดินออกมา

เขากล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “หลินอวี้ พวกเราขอขอบคุณเจ้ามากสำหรับคุณูปการที่มอบให้แก่ เผ่ามนุษย์!”

“พวกเราไม่รู้จะตอบแทนอย่างไรดี ต่อจากนี้ไปหากเจ้าต้องการสิ่งใด พวกเราจะทำทุกวิถีทางเพื่อช่วยให้เจ้าสมปรารถนา!”