เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 319 เลขานุการเฉียน:ไม่รู้ว่าเขาจะยังจำฉันได้อยู่ไหมนะ?
-----------------------------------------
ภายในห้องไลฟ์สตรีม
ผู้คนต่างกระตือรือร้นกันอย่างมาก ข้อความแชทนับไม่ถ้วนหลั่งไหลเข้ามาจนบดบังหน้าจอไปหมด
จนถึงขั้นที่ผู้ชมมองไม่เห็นภาพในไลฟ์ ต่างพากันสบถด่าก่อนจะกดปิดฟังก์ชันแชทไป
แต่ทว่าด้วยความที่อยากแบ่งปันความปิติยินดีในวินาทีนี้ร่วมกับผู้อื่น ผ่านไปครูประจำชั้น่หนึ่ง พวกเขาก็เปิดแชทขึ้นมาใหม่อีกครั้ง
แล้วสักพักก็กดปิดแชทพร้อมกับสบถด่าอีกรอบ
ช่างเป็นชาวเน็ตที่เอาแน่เอานอนไม่ได้เสียจริง!
ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างคอมเมนต์กันอย่างตื่นเต้น ในนาทีนี้เนื้อหาที่คอมเมนต์ไปนั้นไม่สำคัญแล้ว ความกระตือรือร้นของผู้คนต่างหากที่สำคัญที่สุด
ที่โรงเรียน ครูประจำชั้นคนหนึ่งกำลังตื่นเต้นจนออกท่าออกทางอย่างควบคุมไม่อยู่