เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 312 การมาเยือนของ กึ่งเทพ และแผ่นดินที่แตกร้าว
-----------------------------------------
ท่ามกลางความว่างเปล่า
กุมารสามเศียรหกกรตนหนึ่งลืมตาขึ้นที่กึ่งกลางหน้าผาก เผยให้เห็น เนตรสวรรค์ ที่ส่องประกายแสงสว่างจ้าไปทั่วห้วงมิติ ฉายภาพเงาของ กึ่งเทพเงือก ออกมาให้ปรากฏแก่สายตา
ภายในภาพเงาที่ปรากฏนั้น
เหนือคลื่นยักษ์ที่บดบังท้องฟ้า กึ่งเทพเงือก ถือ คทาเทพสมุทร ไว้ในมือซ้ายและถือ ดาบเทพกระแสน้ำ ไว้ในมือขวา บนใบหน้าที่เย็นชาดุจน้ำแข็งนั้นปรากฏรอยยิ้มเยาะเย้ยขึ้นมา
ผู้คนนับล้านใน เมืองตงไห่ ต่างแหงนหน้ามองภาพเหตุการณ์นี้
“เจ้า กึ่งเทพเงือก นี่มันหยิ่งผยองนัก นึกว่าตัวเองเป็น กึ่งเทพ แล้วจะไร้เทียมทานหรือไง?”
“แล้วมันไม่ใช่หรือไงเล่า?”
“ฉันแค่รู้สึกหมั่นไส้มัน ทำไมต้องคอยมาหาเรื่องพวกเราอยู่เรื่อย?”