กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 309 เนตรสวรรค์!เปิดใช้งาน
-----------------------------------------
“ในที่สุดก็ทะลวงผ่านถึงระดับเก้าเสียที!”
หลินอวี้ยืนอยู่ท่ามกลางความสูงหนึ่งพันเมตร ปล่อยให้ลมพายุพัดกระหน่ำจนเส้นผมและเสื้อผ้าปลิวไสวไปตามแรงลม
เขาชูมือทั้งสองข้างขึ้นสัมผัสถึงพลังอันมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่ภายใน ความมั่นใจในใจพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว
“ในตอนนี้ ใครเล่าจะเทียบชั้นกับพลังของฉันได้?”
เขาอยากจะหัวเราะออกมาดังๆ เพื่อปลดปล่อยความตื่นเต้นที่อัดอั้นอยู่ภายในใจ
ในตอนนั้นเอง หลินฟานก็บินเข้ามาหา เขาทำหน้าทะเล้นพลางชี้มาที่ตัวเองแล้วหัวเราะร่า “พี่ใหญ่ ผมเองครับ ผมๆ!!!”
หลินอวี้มองท่าทางตลกขบขันนั้นแล้วพยักหน้าให้
หลินฟานเห็นดังนั้นก็ดีใจเป็นอย่างยิ่ง จึงยืนรออยู่อย่างสงบ