290 - บทที่ 290 กระบี่สังหารเงือก

บทที่ 290 กระบี่สังหารเงือก

-----------------------------------------

สิ้นเสียงตะโกนเบาๆ ของหลินอวี้

ลำแสงสีทองสายหนึ่งก็พุ่งทะยานออกมาจากปลายนิ้วของเขา

ลำแสงสีทองนั้นกรีดผ่านท้องฟ้าทิ้งร่องรอยสีทองเอาไว้ ก่อนจะพุ่งตรงไปยัง เงือกทะเลลึก ตัวนั้น

ในชั่วพริบตา สรรพสิ่งรอบข้างดูเหมือนจะจางหายไป ราวกับว่าทั่วทั้งผืนฟ้าและแผ่นดินเหลือเพียงลำแสงสีทองสายนี้เท่านั้น

บนสมรภูมิ ทั้งมนุษย์และสัตว์ต่างหยุดการต่อสู้ ทุกคนต่างหันไปมองลำแสงสีทองนั้นด้วยสายตาเลื่อนลอย

พวกเขาดูเหมือนถูกพรากสติสัมปชัญญะไป ต่างยืนนิ่งค้างอยู่ที่เดิมด้วยความตื่นตะลึง

ภาพเหตุการณ์นี้ดูเหมือนจะกินเวลานาน แต่แท้จริงแล้วเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น

ตูม!