กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 152 ฝนตกหนัก ผู้คนต่างพากันขอเข้าพักในบ้าน
-----------------------------------------
บนท้องฟ้าเมฆดำทะมึนปกคลุมไปทั่ว พร้อมกับสายอัสนีที่ฟาดฟันอย่างบ้าคลั่ง
เสียงฟ้าร้องเงียบหายไป ตามมาด้วยสายฝนที่เทกระหน่ำลงมาราวกับฟ้ารั่ว
หลินฟานเห็นว่าฝนเริ่มตกแล้วจึงรีบตะโกนขึ้นว่า "ฝนตกแล้ว! ฝนตกแล้ว! รีบเข้าไปหลบฝนในบ้านเร็วเข้า"
เขาใช้มือป้องศีรษะแล้วรีบวิ่งเข้าไปในบ้านสามห้องนอนสองห้องโถงที่เพิ่งสร้างเสร็จหมาดๆ
ไป๋เซียวส่าเหลือบมองเขาด้วยสายตาตำหนิ เขาไม่พอใจนิสัยที่ดูรีบร้อนลุกลี้ลุกลนเช่นนี้ มันดูเสียภาพลักษณ์สิ้นดี
เขาเดินอย่างเนิบนาบ รักษาท่วงท่าอันสง่างามของตนเอาไว้ขณะมุ่งหน้าไปยังตัวบ้าน