142 - บทที่ 142 สายตาที่น่ารังเกียจ หลินฟานใช้เล่ห์เหลี่ยมเล็กน้อย

บทที่ 142 สายตาที่น่ารังเกียจ หลินฟานใช้เล่ห์เหลี่ยมเล็กน้อย

-----------------------------------------

“อ๊าก!”

“ช่วยด้วย!”

“โฮก!”

“ฉันไม่อยากตายนะ!”

เสียงตะโกนฆ่าฟันและเสียงกรีดร้องดังมาจากด้านหลัง ทำให้หลินอวี้รู้สึกถึงความเร่งรีบ เขาพึมพำในใจว่า “ร่างแยก!”

ภายในรัศมีร้อยเมตร แสงสีขาววาบขึ้น ร่างแยกจำนวนมากปรากฏตัวขึ้นรอบกาย

รวมทั้งหมดสองร้อยร่างแยก ซึ่งมีทั้งร่างแยกธรรมดาและร่างแยกธาตุ พวกมันจัดตั้งเป็นทีมย่อยเพื่อคุ้มกันหลินอวี้และพวกอีกสองคน

ทันทีที่ร่างแยกปรากฏตัว อัจฉริยะทั้งเจ็ดที่อยู่ไกลออกไปก็ตกตะลึงเล็กน้อย