กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 112 หลินอวี้: นายมี กายาชวนหาเรื่อง จริงๆ หรือ?
-----------------------------------------
“นายชื่ออะไร?”
หลินอวี้กวาดสายตามองเด็กหนุ่มตรงหน้า
เขาเห็นอีกฝ่ายสวมชุดรัดรูปสีดำ รูปร่างค่อนข้างเล็ก หน้าตาธรรมดาจัดอยู่ในประเภทที่ถ้าโยนเข้าไปในฝูงชนก็แทบจะกลืนหายไปทันที
ทว่าเมื่อมองคนผู้นี้ หลินอวี้กลับรู้สึกคันไม้คันมือขึ้นมาอย่างประหลาด ความรู้สึกนี้ทำให้เขารู้สึกแปลกใจไม่น้อย
ในใจของเขาราวกับมีเสียงหนึ่งกระซิบว่าคนผู้นี้ชวนให้หมั่นไส้เสียเหลือเกิน หากได้ลองซัดสักหมัดคงจะรู้สึกโล่งใจไม่น้อย!
เขาคิดว่าตนเองคงมีปัญหาทางจิตเข้าแล้ว จึงรีบสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อปรับอารมณ์ให้คงที่ อาการถึงได้ดีขึ้น
“ผมชื่อจั่วเจียนครับ” เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับหลินอวี้แล้วตอบ