096 - บทที่ 96 ไม่หาเรื่องใส่ตัวก็ไม่ตาย

บทที่ 96 ไม่หาเรื่องใส่ตัวก็ไม่ตาย

-----------------------------------------

ขบวนเดินทางออกเดินทางอีกครั้ง

ซ่งซือเหวินในตอนนี้อยู่ในสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก จำต้องเดินหน้าต่อไป ส่วนหวังซวงนั้นอัดอั้นตันใจและต้องการจะระบายความรู้สึกออกมา

ตลอดเส้นทางที่ผ่านมา ทุกคนรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาก ไม่ได้ตึงเครียดเหมือนก่อนหน้านี้ เพราะพวกเขาเดินเท้ามาหลายสิบลี้แล้ว แต่พื้นที่ก็ยังคงเป็นที่รกร้างว่างเปล่าเหมือนเดิม ไม่พบแม้แต่เงาของสัตว์ร้ายสักตัวเดียว

ทันใดนั้น เบื้องหน้าก็ปรากฏภูเขาลูกใหญ่ ตรงกลางภูเขามีหุบเขาแห่งหนึ่งขวางทางเดินเอาไว้พอดี

“ดูนั่นสิ มีศิลาจารึกอยู่หน้าหุบเขาด้วย!”

ทุกคนรีบเดินเข้าไปดู และพบศิลาจารึกตั้งอยู่จริงตามที่ว่า

มีคนอ่านข้อความบนศิลาจารึกออกมา!

แดนกุ่ยซวี!