กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 58 ความมุ่งมั่นที่จะแข็งแกร่งขึ้น จะรอช้าต่อไปไม่ได้อีกแล้ว
-----------------------------------------
ขณะเดินอยู่บนถนนระหว่างทางกลับบ้าน
“หนทางเดียวในตอนนี้ คือต้องหวังว่าคนผู้นั้นจะพอช่วยอะไรได้บ้าง”
หลินอวี้เปิดนาฬิกาข้อมือสื่อสารขึ้นมา แล้วกดเข้าหน้าแชทของจ้าวเคอเพื่อเตรียมจะโทรหาเธอ
เมื่อเห็นข้อความปลอบใจที่จ้าวเคอส่งมาให้ หัวใจของเขาก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาทันที
การมีเพื่อนที่คอยปลอบใจเช่นนี้ ช่างเป็นความรู้สึกที่ดีและอบอุ่นเหลือเกิน
เขายิ้มบางๆ ก่อนจะกดเริ่มการสนทนาด้วยเสียง...
ผ่านไปครู่ใหญ่ หลินอวี้ก็วางนาฬิกาข้อมือสื่อสารลง แต่ไม่นานนัก นาฬิกาข้อมือสื่อสารก็ดังขึ้นอีกครั้ง
เขากดรับสาย